Conclusie

De conclusie is het geschrift waarmee een partij haar standpunt aan de rechter en aan haar tegenpartij uiteenzet. Ze wordt tussen de partijen uitgewisseld vóór de zitting, volgens een vastgelegde kalender, zodat ieder de argumenten van de andere kent en erop kan antwoorden. Dat is de kern van het schriftelijke debat van een proces.

Een goed opgestelde conclusie volgt een duidelijke structuur: de uiteenzetting van de feiten (wat er gebeurd is), de bespreking (de argumenten in rechte en in feite die de vordering of het verweer onderbouwen), en het beschikkend gedeelte (wat men concreet aan de rechter vraagt om te beslissen). Deze nauwkeurigheid helpt de rechter om te oordelen en versterkt de geloofwaardigheid van het standpunt.

Voor de vrederechter, waar men zonder advocaat kan verschijnen, laat een gestructureerde conclusie een particulier toe om zijn dossier op geordende en overtuigende wijze voor te stellen — zelfs zonder jargon.