Dading

De dading — of transactie — is de overeenkomst waarbij de partijen een geschil beëindigen, of het ontstaan ervan voorkomen, door elkaar wederzijdse toegevingen te doen. Ze wordt geregeld door art. 2044 e.v. van het oud Burgerlijk Wetboek. Elke partij geeft een beetje toe om de zaak af te sluiten: bijvoorbeeld, de schuldeiser ziet af van een deel van zijn schuldvordering, de schuldenaar betaalt onmiddellijk het overeengekomen saldo.

Haar kracht ligt in het definitieve karakter ervan: eenmaal de dading gesloten is, kunnen de partijen niet meer naar de rechter terugkeren voor wat geregeld werd. Dat maakt ze tot de nagestreefde uitkomst van een minnelijke regeling: het geschil is beëindigd, iedereen weet precies wat hij verschuldigd is en wat hij ontvangt.

Om solide te zijn, moet een dading schriftelijk zijn, nauwkeurig over de toegevingen van elke partij en ondertekend door de partijen. Ze legt zwart op wit het einde van het geschil vast en voorkomt elke latere betwisting.