Onder alle voorbehoud

« Onder alle voorbehoud » — vaak aangevuld met « en zonder nadelige erkenning » — is de formule die wie onderhandelt beschermt. Ze betekent dat wat men in het kader van een bespreking voorstelt of toegeeft, geen erkenning van de schuld, geen afstand van rechten en geen bekentenis inhoudt, indien de onderhandeling niet slaagt.

Zonder dit voorbehoud zou een aanbod dat gedaan wordt om een geschil af te sluiten, later tegen de auteur ervan kunnen worden gebruikt: « u had voorgesteld te betalen, dus erkende u verschuldigd te zijn ». De formule neutraliseert dit risico en laat toe vrij te bespreken, een gebaar voor te stellen, zonder zijn positie te verzwakken in geval van een latere procedure.

Daarom vergezelt ze van nature elke minnelijke regeling: ze creëert een veilige onderhandelingsruimte, waar een regeling voorstellen niet blootstelt. Komt het akkoord tot stand, dan wordt het vastgelegd in een dading; mislukt het, dan behoudt ieder zijn argumenten intact.