Ingebrekestelling

De ingebrekestelling is de formele brief waarmee een schuldeiser zijn schuldenaar aanmaant om zich te kwijten van zijn verbintenis — betalen, leveren, herstellen — binnen een precieze en vaste termijn. Het is niet zomaar nog een herinnering: het is een duidelijke en schriftelijke aanmaning (art. 5.231 BW) die een kentering markeert. Men vraagt niet langer, men eist, met aankondiging van het vervolg als de termijn niet wordt nageleefd. Het is de eerste werkelijk ernstige stap van een invordering.

Om gewicht te hebben, moet een ingebrekestelling een aantal verplichte vermeldingen bevatten: de identiteit van de schuldeiser, de schuldvordering en haar grondslag, het uitgesplitste bedrag, een vaste termijn, de betalingsgegevens (IBAN) en een voorbehoud voor het vervolg. Een schuldenaar te goeder trouw moet kunnen betalen zonder u opnieuw te moeten contacteren. Het is deze precisie, meer dan de toon, die de brief geloofwaardig maakt.

De ingebrekestelling doet ook de verwijlintresten lopen en maakt de schuld vaak opeisbaar wanneer geen vervaldatum was vastgesteld. Let wel op: de ingebrekestelling van een particulier stuit de verjaring niet — enkel die van een advocaat of een gerechtsdeurwaarder kan dat, onder de voorwaarden die de wet bepaalt.