Gekocht op een marketplace bij een externe verkoper: wie is verantwoordelijk?

Op een marketplace verandert één onderscheid alles: het platform host de advertentie en int soms de betaling, maar de verkoopovereenkomst bindt u in beginsel aan de externe verkoper die het product online heeft geplaatst. Het is die verkoper die aan u moet leveren, en die instaat voor het gebrek aan levering op grond van de artikelen VI.43 WER en 5.83 BW. Het platform is, in beginsel, niet de verkoper: het brengt partijen samen.

Het gevolg is praktisch: uw klacht moet gericht zijn aan de externe verkoper, de op de productfiche geïdentificeerde onderneming. Het principe blijft dat van de verkoop op afstand — de professionele verkoper is verplicht u het goed te leveren en draagt het risico van het vervoer tot de effectieve overhandiging. Een pakket dat verloren gaat, gestolen wordt of nooit wordt verzonden, is niet uw probleem: het is het zijne, en het geschil dat hij eventueel heeft met zijn vervoerder gaat u niet aan.

Laten we eerlijk zijn over één punt: wanneer de externe verkoper in het buitenland is gevestigd, verandert het recht dat u beschermt niet, maar de effectieve invordering kan moeilijker zijn — betekening, tenuitvoerlegging en afstand bemoeilijken de zaak als de verkoper niet meewerkt. De diagnose van MonRecours verbergt die realiteit niet: ze beoordeelt zowel de sterkte van uw dossier ALS de haalbaarheid van de invordering, en zegt u dat zonder u een op mislukking gedoemde stap te verkopen.

Veel platformen bieden bovendien hun eigen interne kopersbeschermingsmechanismen aan (terugbetaling, intern geschil). Die regelingen vallen onder de voorwaarden van het platform, niet onder een wettelijke regeling die wij hier zouden verzinnen: ze kunnen een snelle en gratis weg zijn om eerst te proberen. Wij blijven voorzichtig over hun draagwijdte — ze vervangen uw rechten tegenover de verkoper niet, ze komen erbij.

Een solide dossier bestaat uit drie stukken: de bestelbevestiging (die de externe verkoper, het product en de prijs identificeert), het betalingsbewijs (rekeninguittreksel, ontvangstbewijs), en het spoor van uw uitwisselingen — klachten aan de verkoper, eventuele opening van een geschil op het platform, en de antwoorden of het stilzwijgen.

Noteer zorgvuldig de identiteit van de verkoper zoals ze op de fiche staat: naam, rechtsvorm, contactgegevens. Tot die onderneming zal de ingebrekestelling worden gericht. Deze elementen tonen aan dat de overeenkomst bestaat, dat u hebt betaald en dat het goed niet werd geleverd ondanks uw aanmaningen.

Gaat de zaak verder, dan is de vrederechter bevoegd voor geschillen tot € 5.000 en is een gratis verzoening voor hem mogelijk (art. 731 Ger.W.). De diagnose zegt u of die weg realistisch is, gelet op de identiteit en de vestigingsplaats van de verkoper.